Dr. Igno Pröpper en drs. Deanekke Steenbeek

Eind 1996 werd een themanummer van Bestuurskunde gewijd aan interactief bestuur. 1 Gewezen werd op de veronderstelde problematische relatie tussen overheid en burger. De kern van het probleem werd omschreven als de geringe publieke betrokkenheid (bij maatschappelijke problemen) van zowel de burgers als bestuurders en politici. De vraag werd gesteld hoe deze publieke betrokkenheid met behulp van nieuwe vormen van communicatie kan worden vergroot en hoe de effectiviteit en de legitimiteit van het publiek handelen kunnen toenemen. 2 Om deze vraag te beantwoorden werd een aantal interactieve beleidsmethoden, waaronder een lokale brede maatschappelijke discussie en computerondersteund burgeronderzoek, verkend en beoordeeld aan de hand van criteria voor communicatie met het oog op het vergroten van publieke betrokkenheid, publiek handelen en sturen. De belangstelling voor interactief bestuur is sindsdien nog verder toegenomen. Dit blijkt onder meer uit de toepassing van zeer veel (nieuwe) methoden voor interactieve beleidsvoering binnen alle geledingen van de overheid. Methoden die zowel door de overheid zelf zijn ontwikkeld als door universiteiten en adviesbureaus. De indruk bestaat wel dat er zo langzamerhand een 'dictaat' heerst: interactief beleid is goed en scoort bij de belanghebbenden. Veel vragen blijven echter nog onbeantwoord, zoals wat interactieve beleidsvoering precies inhoudt en wat de ervaringen met interactieve beleidsvoering zijn: 'het is prachtig dat interactief beleid zo populair is, maar wat levert het werkelijk op?', zo zou een scepticus zich kunnen afvragen.
Lees verder >>